Oorsprong: Praten, debatteren, vergaderen, kletsen, discussiëren, mondelinge therapieën en alles wat mensen in verbale communicatie uiten.

Als wij praten dan gaan er trillingen in de lucht en onze aandacht is gefocust op wat er gezegd wordt, we kijken naar lichaamstaal en laten ons daarbij leiden door onze emoties. We proberen een totaalplaatje te creëren. Dikwijls gaat een gesprek, debat, discussie, therapie, kletspraat, enz., alle kanten op waardoor het veel weg heeft van surfen op het Internet. Je begint, op het Internet, op een pagina en al snel wordt je aandacht getrokken door iets anders, de link die je naar die URL verwijst volg je. Aanbeland op die pagina ontdek je weer een andere URL die de kop opsteekt en die volg je dan weer. Als je dat zo een tijdje volhoudt dan kan het voorkomen dat je jezelf niet meer herinnert waar je gestart bent.

Uit het vergelijk met Internet versus “Praten, debatteren, vergaderen, kletsen, discussiëren, mondelinge therapieën en alles wat mensen in verbale communicatie uiten”, blijkt 'surfen' ook bij gesprekken doordat andere issues de aandacht trekken, zoals lichaamstaal, emoties en/of de gedachtengang van de ander,etc,
Hierdoor komt het gewoonlijk voor dat het eerste woord en/of de eerste zin niet meer herinnerd wordt. We weten ongeveer waar het over ging, maar de essentie en aanvang van het gesprek, is vervaagd, verdwenen en/of vervormt en inmiddels vervuld door allerlei andere, in de hiervoor genoemde, vertekeningen. (Deze vertekeningen hebben inhoudelijk en feitelijk niets met het eigenlijke issue te maken.)

Ga hier voor jezelf eens dieper op in (doe dit in gedachten).
Verplaats je eens in een onlangs genoten vergadering, gesprek/debat of kijk eens hoe dit op TV gaat.
Mooi voorbeeld: “De uitzendingen van Pauw en Witteman”. Gesprekken komen van het een op het ander en/of worden (dikwijls) niet af gemaakt of verstoort door niet ter zake doende (andere) issues.

'Surfen' heeft te maken met Internet, 'Gebakken Lucht' heeft te maken met verbale communicatie.

Waar het mij om gaat is dat veel van de essentie verloren gaat in een gesprek, debat, vergadering, enz., en dat terwijl dit dagelijks voorkomt, gebruikt wordt, en men met de uitslag 'genoegen' neemt. Daarnaast gaat er veel tijd mee verloren, ook met het 'proberen' recht te trekken van 'Gebakken Lucht'.

Want, omdat men het niet meer kan herleiden tot een enkel woord en/of een enkele zin, ontstaat er uit 'Gebakken Lucht' spontaan een conflict over het 'gelijk' of 'ongelijk' van de betrokken personen, men treedt in discussie waarvan men 'denkt' iets wel/niet gezegd te hebben.

Het wel/niet gezegde staat echter nergens 'beschreven' want het is 'Gebakken Lucht'.

Voorbeeld,
Een psycholoog kijkt, voordat hij aan de daadwerkelijke therapiesessie begint, op zijn/haar horloge en na 45 minuten, ongeacht of dit midden in het gesprek is, kapt hij/zij het af en zegt: "Tot volgende keer". De volgende sessie moet alles uit de vorige sessie geevalueerd worden aan de hand van zijn/haar aantekeningen 'van' de vorige sessie. Hoogstwaarschijnlijk moet inhoudelijk herhaald worden waar het ook alweer over ging. Hij/zij heeft nu eenmaal niet woordelijk opgeschreven waar het inhoudelijk over ging en ook daarmee kan het alle kanten opgaan tijdens deze 'nieuwe' sessie. Zonde van veel besproken issues uit de vorige sessie nietwaar!! En dat is begrijpelijk dat het zo gaat, want je zult niet de enige patient zijn, dus jou therapeut kan nu eenmaal niet al het besprokene onthouden.

Net zoals kleuren en plaatjes onze aandacht onttrekken aan onze Internet pagina waar we naar aan het kijken zijn, zo ontrekken lichaamstaal en/of emotionele ontladingen ons aan de essentie van het gesprek, debat, vergadering, discussie enz.
Hierdoor krijgt ‘iets anders’ de ‘aandacht’, wat niet ten goede komt aan de essentie van wat/waar het om draait (vergelijk dit alweer met surfen op het Internet).

Conflicten kunnen dus, door 'Gebakken Lucht', dikwijls niet meer ondersteund worden met ‘nog meer’ verbaal uiten. Alleen het zien van de ander kan al tot emotionele ontladingen lijden.
Vandaar dat het 'Online' beschrijven en ondersteunen van partijen en/of advies hoe ermee om te gaan, nieuwe deuren opent. Omdat door betrokken partijen, of advies hierover aan het individu,  er geen misvattingen (conflicten) meer kunnen ontstaan, want alles staat be-/omschreven.

De oplossing is 'Online' de overeenkomsten van partijen, of het individu, te analyseren. Met de verkregen inzichten hieruit, door conflictondersteuning/-advies, kan men weer verder.